Geen vangrail

Hij was in de weekeinden een aardig innemer, die zijn glas bier niet liet staan. Vaak was ie hier bij Tôntjes aan de toog te vinden, maar ook in de omgeving was hij een bekende in de cafés. Zo was hij op ’n keer in Boerdonk waar hij lang aan de bar bleef plakken totdat ie meer dan zat was. Hij vertrok, stapte op z’n motor en reed naar huis. Tenminste dat was de bedoeling. In plaats van af te slaan richting Donk reed ie pardoes rechtdoor en belandde in het kanaal. Gelukkig kon hij goed zwemmen en ontnuchterd en drijfnat krabbelde hij op de kant waar hij tot zijn geluk zag dat de motor niet in het kanaal was beland. Hij startte weer en reed huiswaarts om daar zijn roes uit te slapen. Eind goed, al goed, maar zo gelukkig als oom Jan er vanaf kwam, zo tragisch was het lot van de volgende personen.

Zondag 5 september 1954

Nadat zij familie in Helmond bezocht hadden, reed Petrus de Wilde met zijn vrouw Catharina ten Koppel en hun zevenjarig zoontje Johannes in zijn auto terug naar Amsterdam. Bij schroefboutenfabriek Van Thiel wilde pa een auto passeren, raakte in de slip, sloeg over de kop en belandde in het kanaal. Kort na het ongeluk passeerde dokter Verbeek uit Gemert de plaats des onheils en sprong onmiddellijk het water in, samen met zijn zoon die bij hem was. Het lukte niet de portieren van  de  auto te openen. Wel wisten de redders, bijgestaan door de gedeeltelijk invalide Theo v.d. Elsen -wie kent hem niet- een kabel aan de as van de wagen te bevestigen. Zo werd de auto naar de kant getrokken en konden de inzittenden er uit worden gehaald. Helaas hielp beademing niet meer en kon pastoor Morel niets anders meer doen dan het Heilig Oliesel toedienen. Een passerend schip takelde later de auto helemaal uit het kanaal.

Overlijdensakte zoontje De Wilde

 
Banketbakkerij

De Maasbode 21 feb 1957

Nog dramatischer is het ongeluk op woensdag 20 februari 1957. Vader en (stief)moeder Cremers zaten samen met dochter Maria en schoonzoon Willem Peters in de auto op weg naar Amsterdam om daar te gaan kijken naar een banketzaak die de schoonzoon wilde starten. Chauffeur Willem werd verblind door de zware sneeuwbuien, verloor de macht over het stuur en belandde slippend in de Zuid-Willemsvaart. Willem kon nog op tijd zijn vrouw Maria van de voorbank redden en daarna al zwemmend de kant bereiken. Maria lukte dit niet en verdronk. De ouders van Maria zaten op de achterbank. Voor hen was geen redding mogelijk. Hun stoffelijke resten konden pas worden geborgen nadat de wagen met veel moeite op het droge was gebracht. De enige overlevende, Willem, was met shock naar het Helmonds ziekenhuis overgebracht, zijn toestand was ernstig. Willem moest daarna het afschuwelijke nieuws van de dood van hun moeder en opa en oma aan hun vier kinderen vertellen.

De overledenen

1. Johannes Hermanus Cremers, 67 jaar, geboren in Tegelen en wonend in Venlo. Hij is de echtgenoot van Henriette Margaretha Schaffers en gehuwd geweest met Johanna Verrijt en eerder met Petronella Hubertina Gielen.

2. Henriette Margaretha Schaffers, 61 jaar, geboren in Emmerik en wonend in Venlo. Zij is de echtgenote van Johannes Hermanus Cremers en gehuwd geweest met Alexander Hubertus Jacobus Leijendeckers en eerder met Theodorus Martinus Jansen.

3. Maria Petronella Antonia Johanna Cremers, 42 jaar, geboren in Kerkrade en wonend in Helden Panningen. Zij is de echtgenote van Wilhelmus Johannes Joseph Peters (die zich al zwemmend kon redden). Zij is de dochter van Johannes Hermanus Cremers en Petronella Hubertina Gielen.

Bronnen

www.Delpher.nl krant De Maasbode, 6 september 1954 en De Maasbode,21 februari 1957

Regionaal Historich Centrum Eindhoven, overlijdensaktes Burgerlijke Stand Beek en Donk